Wat is het type van de reactoren van de Belgische kerncentrales?

De vier reactoren van Doel en de drie van Tihange zijn van het type ‘Pressurized Water Reactor’ (PWR) of reactoren met water onder druk en behoren tot de veiligste ter wereld.

 

Het ontwerp van de kerncentrales steunt in hoofdzaak op regels en praktijken uit de Verenigde Staten, maar aangepast aan de Belgische context. Voor elke Belgische kerncentrale zijn de voorschriften voor de bouw en de uitbating vastgelegd in een veiligheidsrapport, de uitbatings- en de milieuvergunning.

 

Bij reactoren van het type PWR voert water onder druk de warmte die door een kernsplijtingsreactie ontstaat, weg uit de reactoren. Dit gebeurt in de primaire kring. Het onder hoge druk opgewarmde water gaat daarna naar stoomgeneratoren, waar het door duizenden buisjes wordt gepompt.

 

Aan de andere kant van deze buisjes verdampt het water van de secundaire kring tot stoom. De primaire kring is volledig gescheiden van de secundaire. Dit vermijdt dat eventueel aanwezige radioactieve deeltjes in het secundaire deel zouden terechtkomen. De stoom van de secundaire kring doet een turbine en de daaraan verbonden alternator draaien. De alternator zorgt voor de opwekking van elektriciteit. Stoom verlaat de turbine richting condensor om gekoeld te worden door water van de tertiaire kring. De stoom koelt af, condenseert tot water en gaat terug naar de stoomgeneratoren. De condensor gebruikt koelwater afkomstig uit de Schelde. De koeling van het water uit de secundaire kring zorgt ervoor dat dit Scheldewater lichtjes opwarmt. Daarom wordt het eerst afgekoeld in de koeltoren vooraleer het ofwel opnieuw naar de condensor gaat of terug in de Schelde stroomt aan een temperatuur die de maximumwaarden zoals bepaald in de milieuwetgeving niet overschrijdt. In vergelijking met een klassieke elektriciteitscentrale die fossiele brandstoffen gebruikt, is het dus vooral de manier waarop de warmte wordt opgewekt om stoom te produceren die in een kerncentrale verschillend is.

Hoe wordt de omgeving beschermd?

Drie opeenvolgende barrières isoleren de hoogradioactieve splijtingsproducten van de omgeving. De drie opeenvolgende barrières zijn:

  1. Een hermetisch metalen omhulsel omsluit en beschermt de splijtstoftabletten die het uraniumoxide bevatten.
  2. Het reactorvat heeft een stalen wand van 20 cm dik.
  3. Het reactorgebouw is een dubbel gebunkerd gebouw met een behuizing in gewapend beton. Het binnenste omhulsel voorkomt het vrijkomen van radioactiviteit buiten het reactorgebouw. Het is bestand tegen een sterke druk van binnenuit. Het tweede beschermt de installaties tegen externe impact.