Wie heeft toegang tot de kerncentrales?

Wie de site van één van de centrales mag betreden, wordt niet bepaald door ENGIE Electrabel. Iedereen moet daarvoor een procedure doorlopen die start met een aanvraag. Deze wordt gevolgd door een screening door het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) en de Nationale Veiligheidsoverheid. De aard en diepte van dit onderzoek zijn afhankelijk van de functie van de persoon in kwestie én van de locatie waar hij of zij de werken zou moeten uitvoeren. Zonder geldige screening met gunstig resultaat krijgt men geen toegang, ongeacht of iemand personeelslid of externe medewerker is.

Hoe wordt gecontroleerd wie waar binnen gaat?

De kerncentrales bestaan uit verschillende zones met elk hun eigen veiligheidsvoorschriften en toegangsvoorwaarden. Om van één zone naar een andere te gaan, passeer je verschillende barrières en controles. Enkele voorbeelden: metaaldetectie, een biometrische scan van de handrug, individueel toegangssas met persoonlijke code, cameracontrole, controle van voertuigen, ...

 

De toegangscontrole wordt georganiseerd door een erkende bewakingsfirma. Enkel bewakingsagenten die de nodige wettelijk verplichte opleidingen hebben gevolgd, mogen bewakings- en controleopdrachten uitvoeren. Vanzelfsprekend worden ook zij gescreend door de overheid en door hun opdrachtgever. Sinds 2016 zijn op alle nucleaire sites in België, 7 dagen op 7, 24 uur op 24 ook militaire interventieteams aanwezig.

Wat als iemand toch binnendringt?

Als iemand onrechtmatig één van de zones zou proberen binnen te dringen, staan er verschillende middelen klaar die dit meteen detecteren én kunnen alle kritische installaties onmiddellijk hermetisch afgesloten worden. Wanneer een indringer gedetecteerd wordt, worden steeds de openbare hulpdiensten opgeroepen. In functie van de situatie zullen zij zelf interveniëren of zorgen voor versterking.

 

Aansluitend, bestaan ook verschillende maatregelen om te anticiperen op wat men noemt ‘insider threat’ of een medewerker die om bepaalde redenen bewust een verkeerde handeling zou willen stellen. Zo mag men bepaalde zones niet alleen betreden, staan extra camera’s op specifieke installaties, krijgen de medewerkers opleiding naar beveiligingscultuur toe, ….

Worden enkel personen gecontroleerd?

Niet alleen personen die op de site willen komen, ook bagage, voertuigen, post en magazijnleveringen, worden gecontroleerd. Idem voor mensen en voertuigen die de site willen verlaten. Hierbij gaan we onder meer op zoek naar explosieven, wapens en radioactieve bronnen, maar evenzeer naar gsm’s of fototoestellen. Net zoals op een luchthaven, passeren mensen daarvoor eerst langs een metaaldetector en gaat persoonlijke bagage door de RX-scanner. Post en pakketten passeren niet alleen de RX, maar worden ook gecontroleerd door snuffelhonden. Voertuigen checken we vanzelfsprekend ook uitgebreid, al proberen we ze zoveel mogelijk van de site te weren. Onze algemene regel is dat er geen voertuigen binnenkomen, tenzij dit echt vereist is voor de werkzaamheden en er geen alternatief voorhanden is.

Zijn bedrijfsbezoeken nog mogelijk?

Naar aanleiding van de internationale actualiteit en de terreurdreiging werden de procedures om bezoekers toegang te geven tot de Belgische nucleaire sites steeds strenger. Iets waar iedereen ongetwijfeld begrip voor kan opbrengen. Deze evolutie dwong ons wel om de mogelijkheid tot bedrijfsbezoeken stop te zetten.

Wat met computerinbraken?

ENGIE Electrabel is zeer waakzaam als het gaat over de bescherming van gevoelige gegevens en potentiële computerinbraken/cyberaanvallen. Als nucleair exploitant moeten we op dat vlak hoe dan ook aan een aantal strenge wettelijke eisen voldoen. De zogenaamde stresstest die na het incident in Fukushima in alle Europese centrales liep, controleerde eveneens op onze paraatheid ten aanzien van computerinbraken. Het FANC heeft toen geconcludeerd dat wij voldeden aan alle eisen. Om de potentiële risico’s van een computerinbraak in te dijken, passen wij een aantal specifieke veiligheidsmaatregelen toe. Deze worden regelmatig getest en continu verbeterd. En net als met onze andere veiligheidsmaatregelen worden ze geregeld onderworpen aan interne en externe controles. Maar de grootste bescherming tegen computerinbraken is misschien wel deze: alle besturingssystemen van onze kerncentrales staan helemaal los van onze pc-netwerken, hun aansturing gebeurt ook grotendeels analoog.