Zijn Tihange 1 en Doel 1 en 2 noodzakelijk voor de bevoorradingszekerheid van ons land?

Bevoorradingszekerheid moet bekeken worden op middellange en lange termijn. Omdat België voor zijn bevoorradingszekerheid meer en meer afhankelijk is van de invoer van elektriciteit moeten we dus ook rekening houden met de evolutie van de productiemiddelen in de buurlanden.

 

Wat stellen we hierbij vast? Onze buurlanden zullen de komende jaren steeds minder overschotcapaciteit hebben om uit te voeren naar België. Nederland zou zijn uitvoer naar België vanaf 2019 wel eens kunnen stoppen of verminderen. Ook wat de inzet van hernieuwbare energiebronnen betreft, wind en zon, blijft er altijd een marge van onzekerheid bestaan. Noch de beschikbaarheid van een productiepark, noch het weer kan je immers exact voorspellen. Periodes met weinig wind of zon en ook koudegolven blijven altijd een mogelijkheid en dan wordt er veel minder hernieuwbare energie geproduceerd. Om al deze redenen zijn Tihange 1 en Doel 1 en 2 vandaag en in de nabije toekomst noodzakelijk voor het verzekeren van de bevoorrading. ENGIE Electrabel gelooft volop in de energietransitie naar meer hernieuwbare energie. Maar tot België een duidelijke, concrete energievisie op lange termijn ontwikkeld heeft en er een stabiel investeringsklimaat bestaat, hebben we de kerncentrales in ieder geval nog nodig.

Waarom moest de wet gewijzigd worden om Doel 1 en 2 langer open te houden?

De keuze om de kerncentrales langer open te houden is een volledig politieke beslissing. In 2003 stemde het federaal parlement een wet waardoor de kerncentrales in Doel en Tihange moeten sluiten, veertig jaar na ingebruikname. Voor zowel Doel 1, Doel 2 als Tihange 1 betekende dit dat ze gesloten zouden worden in 2015. Deze wet voorzag echter ook dat de sluiting de energiebevoorrading niet in het gedrang mocht brengen.

 

Tussen 2009 en 2012 bereidde ENGIE Electrabel een technisch dossier voor, voor de verlenging van de levensduur van deze centrales met tien jaar. In 2012 gaf het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) na een grondige evaluatie haar goedkeuring voor beide dossiers. Zeer kort daarna besliste de toenmalige regering echter om enkel Tihange 1 langer open te houden. Gevolg: ENGIE Electrabel startte een ontmantelingsproject voor Doel 1 en 2. Tot 2014... wanneer de regering Michel 1 een mogelijke heropstart opnam in het regeerakkoord. Uiteindelijk werd midden 2015 de wijziging van de wet op de kernuitstap aangenomen waardoor Doel 1 en 2 tot 2025 operationeel kunnen blijven.

Zijn Tihange 1 en Doel 1 en 2 klaar om tot 2025 te blijven werken?

De levensduur van Tihange 1 en Doel 1 en 2 verlengen, betekent continu blijven investeren in de installaties om ze zo in topconditie te houden, gedurende de ganse levensduur. In het kader van de levensduurverlenging gebeuren er heel wat grote werken en investeringen: de vervanging van diverse transformatoren, de vervanging van besturingssystemen en een grote renovatie van de turbines bijvoorbeeld. In totaal gaat dit voor de centrales van Doel en Tihange samen over circa 1,3 miljard euro aan investeringen. Maar ook na het afwerken van de projecten in het kader van de levensduurverlenging blijft het een voortdurend opvolgen en op punt houden van de installaties … zoals we altijd al deden trouwens.

Wat met de vraag van de buurlanden om mee inspraak te hebben in de levensduurverlenging?

De voorbije jaren kwamen bijvoorbeeld uit Nederland stemmen om inspraak te krijgen in de beslissing tot levensduurverlenging van de Belgische kerncentrales. In een Europa met open grenzen is dit te begrijpen, maar... de uitbatingsmodaliteiten van de Belgische kerncentrales zijn wettelijk vastgelegd volgens de Belgische wetgeving. Inspraak voor buurlanden is hier momenteel niet in voorzien. Omgekeerd is dit trouwens ook zo: in Nederland kreeg de kerncentrale van Borssele bijvoorbeeld eerder reeds een levensduurverlenging toegekend van twintig jaar. Deze centrale bevindt zich niet ver van de Belgische grens maar ook de Nederlandse wetgeving voorziet geen inspraak voor buurlanden.

Levensduurverlenging, hoe uitzonderlijk is dit?

Kerncentrales sluiten na 40 jaar uitbating is een maatschappelijke en politieke keuze, geen technische noodzaak. Doel 1 en 2 zijn niet meer de centrales van veertig jaar geleden, ze werden doorheen de loop der jaren permanent geactualiseerd en gemoderniseerd. Ze beantwoorden aan de huidige strenge normen.

 

De levensduurverlenging is trouwens helemaal niet uniek. Van de 438 reactoren die wereldwijd in exploitatie zijn, hebben 63 de leeftijd van veertig jaar of meer bereikt. Dit is onder meer het geval met de centrale van Borssele in Nederland, Beznau in Zwitserland, Ringhals in Zweden en meer dan dertig kerncentrales in de Verenigde Staten. In de hele wereld wordt de verlenging van de exploitatieduur van kerncentrales tot zestig jaar algemeen uitgevoerd.

 

Meer info? Klik hier