Hoe is het begonnen?

Tijdens een groot onderhoud van Doel 3 in 2012 werd een periodieke inspectie van bepaalde delen van de reactorkuip uitgevoerd. Voor deze inspectie werd een nieuw soort ultrasoon meettoestel gebruikt dat betere, meer gedetailleerde inspectieresultaten oplevert. Naar aanleiding van deze uitgevoerde inspecties, werden in de reactorkuip van Doel 3, en later ook in die van Tihange 2, bepaalde onzuiverheden vastgesteld. Na verder onderzoek, bleek het om waterstofinsluitsels te gaan, een gekend fenomeen in de metallurgie. Deze insluitsels werden in de media onterecht ‘scheurtjes’ genoemd.

Wat zijn waterstofinsluitsels?

Waterstofinsluitsels ontstaan wanneer bij het gieten en smeden van het staal bepaalde gassen in het staal terechtkomen. Door een correct smeedproces worden de meeste van deze gassen eruit gesmeed. Bij het smeden van de reactorkuip van Doel 3 en Tihange 2, veertig jaar geleden, werd niet alle waterstof uit het staal verwijderd en bleef dit gas bijgevolg in het staal onder de vorm van microscopische insluitsels. Zie het als kleine, platgedrukte blaasjes die zich binnenin de twintig centimeter stalen wand bevinden. Ze zijn gemiddeld 12 tot 16 mm lang, hun dikte is vergelijkbaar met die van een sigarettenblaadje. Ze evolueren niet in de tijd en lopen parallel met de binnenwand van de kuip. Daardoor zijn ze dus beperkt onderhevig aan mechanische spanningen in de reactorkuip. Waterstofinsluitsels beïnvloeden in geen geval het materiaal van de reactorkuip.

Wat zijn de conclusies?

Het vaststellen van de waterstofinsluitsels gaf aanleiding tot een onderzoek dat tot dan ongekend was in de wereld. Een expertenteam van ENGIE Electrabel, Laborelec en Tractebel Engineering kwamen in samenwerking met verschillende externe gerenommeerde organisaties in binnen- en buitenland na tienduizenden uren onderzoek tot het besluit dat zowel Doel 3 als Tihange 2 veilig opnieuw konden opstarten. Het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) concludeerde onder meer dat de uitgevoerde ultrasone inspectiemethode zeer betrouwbaar is, dat de insluitsels ontstaan zijn tijdens het smeden van de reactorkuip, dat de insluitsels niet evolueren in de tijd en dat de sterkte van de reactorkuip gewaarborgd blijft onder alle omstandigheden, zowel wanneer de centrale in werking is als bij een incident, en dit met ruime veiligheidsmarges.

 

Meer info? Klik hier